» You and whose army Thom Yorke had mij nog nooit gezien, ik hem ook niet. Hij was moe, ik ook. George ook, boeft ook. We hebben genoten, alle vier, geloof ik. Mijn lievelingsnummers zijn niet gespeeld: Backdrifts, I Will, al die ellende. Ik kwam vanavond mijn ellende tegen. Dat is een confrontatie, zal ik je vertellen.

Ze bestaan echt, weet ik nu.

Terwijl, als ik hier 's nachts zit te werken en te schrijven, voortdurend kan denken: ze bestaan niet. Als ik Thom zie bewegen, denk ik: het is mijn doodgeboren broertje, met die bewegende arm van hem, dat-ie wil drummen, noem maar op, maar ik heb geen doodgeboren broertje. Je zoekt belachelijke verwantschap. Je zoekt troost, ongetwijfeld. Ik probeer eerlijk te zijn.

Ze bestaan. Ik had gehoopt dat mijn held, Thom Yorke, zou opstijgen, al was het maar drie centimeter. Het is niet gebeurd. Of ik houd niet meer van helden, of de helden zijn definitief dood. Mooie man, mooier dan ongeveer iedereen die ik ken, maar een totaalheld: nee. Thuis luisteren is het beste.

Iedereen begrijpt dat je na zo'n concert geen geld meer over hebt om Fantastica van Merel Roze aan te schaffen. Everything in its right place.   | ¶

» Carel's Laat Binnenkort gaat ons café definitief dicht. Ons nachtcafé. Vincent van Gogh had zich daar thuisgevoeld. Je wordt er namelijk met rust gelaten, als je daar behoefte aan hebt. Ik heb jullie er bijna nooit gezien, wat ik jammer vind, want het was een goed café. Ik heb er moeilijke mensen ontmoet, en mooie, en recalcitrante, en meegaande, en bloedmooie, en mensen zonder hoop. Ik zou ze moeten gedenken in dit stukje, maar dat doe ik niet. Want ik praat liever met mensen terwijl ik ze recht in hun bakkes aankijk. In die zin is Internet een grote mislukking, en een uitkomst voor hen die van communicatie weinig begrijpen, maar van geld verdienen en andere goedkope successen behalen des te meer.   | ¶

» Luisteren! Een nieuw leesstukje van Hiram. Weliswaar geen mini-radiouitzending met muziekjes en applaus, maar niettemin: luister!   | ¶

» De vijand Het gaat niet goed met het Israëlische leger en zijn doelen. Hezbollah blijkt geen eenvoudige terreurorganisatie te zijn zoals vroeger de RAF dat was, maar een compleet uitgerust leger dat uit is op de vernietiging van de joodse staat. Hezbollah wordt gesteund door Iran, direct, en zonder mededogen, en het doel van Iran is Israël van de kaart te vegen. Het zou nu toch godverdomme duidelijk moeten zijn wat er aan de hand is, en wat er dreigt. Het is alsof een deel van de wereld handenwrijvend zit te wachten op de eerste Israëlische nederlaag. Alsof de discussies daarover moeten gaan. Israël kan zich geen nederlaag permitteren, niet één. Als u niet voor ons bent, dan bent u tegen ons.   | ¶

» Handen in je hoofd Lieve lezers,

Er is geen hoop, tenzij je verhuist naar Gouda of Perpignan. Probeer je vrienden te begrijpen, maar praat ze niet naar de mond. Paarden zijn prima, maar met mate. Maak kunst, iets moois, maar besef dat het vakmanschap is, iets wat je met je handen maakt, al zijn het de handen in je hoofd. Spreek eens iemand aan die je gewoonlijk nooit zou aanspreken, probeer eens buiten jezelf te treden. Kijk eens recht in de ogen van je overbuurvrouw.   | ¶