» Radiohead Eén jaar geleden. Je voorziet je eigen scheiding, zelfs de mensen direct om je heen (je eigen vrouw!) zijn minder slim dan je dacht, je hoopt dat Radiohead dit nummer op de nieuwe cd zet, en je gunt iedereen het beste maar denkt tegelijk: krijg de kanker achter je hart, dat ze het moeilijk kunnen vinden.



We hebben een nieuwe poes, opgehaald uit Kampen (IJssel), op een zaterdagmiddag, zonsondergang, je zag knotwilgen langs de sloot, je rijdt met je Nissan Micra op een dijk. De mensen die daar wonen kijken er hun hele leven op uit, begrijp je dat, ik moest meteen aan de begrafenisdag van die man denken: hij heeft alleen maar die dijk gezien. Als ik mensen zie, denk ik meteen aan hun begrafenis en wat er bij komt kijken. — Daarna vervoer je dat diertje, tien weken oud, naar een bovenwoning in Amsterdam-Zuid en overweeg je hoe je het gaat opvoeden. Want opvoeden is een kunst. 'Everything in its right place' vindt ze het mooist, vond ik vroeger ook. We houden van elkaar, na een week al, dat is het belangrijkst.

  | ¶

» Een begin van beschaving

Twee zetels, dank u wel! Er wordt blijkbaar geluisterd door mensen met gevoel voor symbolen, door mensen die het zat zijn om alleen maar aan zichzelf te denken.

Stem



Partij voor de dieren



Marianne Thieme, lijst 11

  | ¶

» De moeder van Sonja De macaroni van gisteren — met ham, en zeer exclusieve kerrie — eet ik eerst op en daarna neem ik een taxi naar Paradiso, waar George is en ook het Metropole Orkest met Bauer.
Iedereen kent Bauer, maar ik niet. Ik kom te zitten naast de moeder van de mevrouw die gaat zingen: Sonja. Een grijze, lieve mevrouw. 'Ik ben nog in de kleedkamer geweest, maar ze waren niet zenuwachtig hoor. Ze vonden het spannend, meer niet.' Ze woont in Amsterdam, net als haar dochter. Maar haar vader woonde in Parijs. In Parijs! Waar dan? Ze weet het niet precies meer, ze is van 1936, vertelt ze me. Zesde arrondissement. Bent u wel eens in de straten geweest waar hij woonde? 'Jawel, jawel.' Ik vind dat belangrijke vragen.

Op zeker moment besluiten George en ik naar boven te gaan, dus ik pak mijn jas en zeg tegen haar: Tot ziens! Het was leuk om u te zien. Ze pakt m'n arm en vraagt: vind je het wel mooi?   | ¶

» Geen tijd

The fences that you cannot climb
The sentences that do not rhyme
In all that you can ever change
The one you're looking for
There's no spark
No light in the dark   | ¶

» Weg uit Nieuwegein Daar was Erik de Jong weer. De zomer duurt nog heel erg lang. Er was iets met een boot, dat vond ik toen ook al.

  | ¶

» Kat In de verte vlucht een kat weg, mijn vlucht, mijn kat.

  | ¶

» De straat op (1) Amsterdam, café Krull, Sarphatipark 2, woensdag 1 november 2006, 00.15 uur — Er komt een Indiër op me af met een polaroid op zijn buik. Ik bedank, ik kan zelf foto's maken als het moet, zeg ik tegen hem.

Baxi: 'I am from Delhi. Haha! What happened, you want to know? In Oost, a black man came to me, a Surinamer. He wanted to take my life, because he had a gun in his hand and pointed to my chest. So I showed him my chest and I said: Take my life. Haha! Don't take my camera, because he wanted to take my camera. Don't take my camera, because you take my life when you take my camera. Take it, haha! You can take my life.
Sometimes I want to kill myself. You want to know why? Because I want to see God.
I am alone. Everybody left me, but I am very happy. This is my life. Maybe some day I win the jackpot, haha.

(...)

'I would like a Valentine.'
Wat wil je?
'Valentine. Only one is enough.'
Wat bedoelt-ie.
'Valentine.' Hij wijst op de flessen achter de bar.
'Ah! Een Ballantine's.' We bestellen een whisky voor hem.
'When I'm sick, I pray to God. I am very lonely. I am very happy.'   | ¶