» Missie Muntendam Binnenkort verschijnt hier Missie Muntendam, met onder meer:

— De Witte Engel
— Albert Heijn achter het canvas
— 250 vel postzegels (12 x 20 zegels per vel) van 5,4 pence
— Uitzicht op de 19de-eeuwse haven van Muntendam   | ¶

» Onbegrijpelijke teksten uit de telefoon ... Maar wel vernielzuchtig: als een schriel jongetje dat boks- en judolessen heeft gevolgd om de boomhut van zijn uit de kluiten gewassen beste vriend eindelijk kort en klein te kunnen slaan, ditmaal zonder kans op represailles.
Uiteraard vraag ik me af waarom me dit overkomt — een domme vraag, want om hem te beantwoorden zou ik in het hoofd van haar moeten kunnen kijken, en ik kan niet eens in dat van mezelf kijken. In de flits die tot je beschikking staat kun je in een dergelijke toestand niet anders beslissen dan door te lopen, steeds harder te lopen, want er is steeds minder tijd. Als je hard loopt, zie je minder, vertrouw dan maar op je geoefende ogen.   | ¶

» Carel In 1987 ben ik met mijn neef Carel Berenschot, die een reclamebureau had, naar Groningen geweest. We gingen erheen om het graf van onze grootouders te bezoeken. Dat hebben we gedaan. Er was iets van sneeuw. We waren onder de indruk. Dat was in Veendam. Aan het eind van de zondagmiddag hebben we daar een dancing bezocht: Veenlust. Daarna zijn we met een taxi naar de Groningse hoofdstad gegaan, en we zijn binnen de kortste keren beland in een café/disco waar we onze creditcards moesten laten zien. We hebben gedanst op New Sensation, van INXS. Dat vonden wij mooi, er was nog niemand dood. De meisjes waren mooi, Carel was mooi, ik was mooi. We hebben toen het duurste hotel in Groningen-Centrum genomen (Doelen) en de hele minibar leeggedronken. We hadden geld. De volgende dag om 15.30 uur hebben we de nieuwe campagne voor SAB-NIFE gepresenteerd, in Haarlem. Noodstroomvoorzieningen. Ik had de folder geschreven en vertaald: succes in Duitsland, Oostenrijk, Noorwegen, GB. Houellebecq (volgens Martel mijn soortgenoot) schrijft minder mooi dan ik had verwacht. Ik durf het nu (après la divorce) pas te lezen en ik geef hem 18/20. Céline krijgt 19 sur 20 en Hermans ook. Ik ben bang voor dat soort schrijvers. Het wordt tijd voor een boek. Ik vind: je moet eerst iets meemaken voordat je begint te schrijven.   | ¶

» Ellingmann interviewt Midas Dekkers Interview met Midas Dekkers , najaar 2006.   | ¶

» Een kapitale vergissing 13 oktober 2006 — "Daarna naar Boeft, mijn lieve boeft. Ze moet wakker worden, en daarna rijden we naar Atlas (haar paard), over de snelweg. Om half zeven sta ik in een weiland met voor me totaalschoonheid: er gaat een zon onder IN een kerk in de verte, met daarvoor weilanden en dravende paarden. Als ik me omdraai zie ik boeft werken met het paard: ze wil dat hij stilstaat op haar commando.

Het is oktober.

In de verte vlucht een kat weg, mijn vlucht, mijn kat."

Dat laatste had ik wel goed gezien. Ik ben blij dat ik opnieuw mag beginnen, dat er niemand dood is, dat ik zoveel vrienden heb, en ik wil graag dat ook zij haar nieuwe pad vindt.

Altijd wat en altijd spijt,
Van al het geld en alle tijd, George.

  | ¶