» Het Grote Medelijden
'Genieten? Niets daarvan, genieten, daar doen we niet aan. Genieten is oppervlakkig. Genieten is leeg. Genieten betekent alleen maar dat je na het genot weer iets anders zoekt om van te genieten. Genieten levert geen voldoening op, het is een vorm van hedonisme, waar ik niets in zie. Genieten van eten is flauwekul. Eten moet voedzaam zijn, meer niet. (...) Je moet weten dat ik enorm gulzig ben. Ik ben nooit alcoholist geweest, maar zou het heel goed kunnen zijn. Ik zou ook een echte schrokop kunnen zijn en dan erg dik worden en ik zou heel goed in het rond kunnen neuken zonder enige rem. Dat moet ik dus allemaal zoveel mogelijk onder controle houden.'
Maarten 't Hart
***
Bij jullie is Hij net geboren, hier is Hij er al niet meer, al was het alleen maar omdat de muziek die naar aanleiding van Zijn dood werd gecomponeerd nog goddelijker is dan de gebeurtenis zelf: goddelijker dan Zijn geboorte, Zijn intocht in Jeruzalem en Zijn lijden bij elkaar.
Was Hij niet gestorven, dan was Hij nooit zo beroemd geworden.
Of, zoals mijn opa de Lange uit Veendam elk jaar weer zei na het verlaten van de kerk waarin de Mattheüs werd uitgevoerd: 'Hij hangt weer.'
| ¶
Maarten 't Hart
***
Bij jullie is Hij net geboren, hier is Hij er al niet meer, al was het alleen maar omdat de muziek die naar aanleiding van Zijn dood werd gecomponeerd nog goddelijker is dan de gebeurtenis zelf: goddelijker dan Zijn geboorte, Zijn intocht in Jeruzalem en Zijn lijden bij elkaar.
Was Hij niet gestorven, dan was Hij nooit zo beroemd geworden.
Of, zoals mijn opa de Lange uit Veendam elk jaar weer zei na het verlaten van de kerk waarin de Mattheüs werd uitgevoerd: 'Hij hangt weer.'
| ¶
» Het schrepele lichaam van Jimi Hendrix
Het waren geen Godsgezanten, maar bacchanten, ladderzat op weg naar de furieuze, in het uitdeinend heelal weerkaatsende geluidsorgie van Jimi Hendrix, de meester van de gitaarriff, die ziel en zaligheid uit zijn schrepele lichaam perste.
Hiram begint over het woord 'schrepel' dat-ie niet kent. Nou, dat kenden wij allemaal wel, toch? Ik vroeg het vannacht aan een zeer erkend auteur, die vriend van Arnon Grunberg, en die kende het. Het volgende moment stond Suzanne Klemann naast me, die ik vroeger zo mooi vond, en nu nog steeds. En ze rook lekker, ze rook fantastisch.
'Caron,' zegt ze.
'Ik had vroeger Le Troisième Homme de Caron,' zeg ik.
Ik begin over de geur van Jimi Hendrix — 'Ik ben kleurenblind, dan let je meer op geuren.' Die man rook niet lekker volgens mij, zegt ze. Ik zeg: die man rook wel lekker.
Jimi Hendrix had helemaal geen schrepel lichaam. Die had een Amerikaans lichaam. Ik ga die foto's hier niet meer plaatsen, dat heb ik al gedaan, zoek maar terug. Of ben je daar ook te modern voor? Of te hip & druk misschien. Maar intussen, wat geweldig dat Jan Wolkers zijn laatste zin heeft gewijd aan Hendrix. En misschien nog veel geweldiger dat al die verwende PC Hooft-vrouwtjes niet weten hoe je 'Jimi Hendrix' schrijft. Martin Ros, Orator, zei laatst: de literatuur in Nederland wordt geschreven door en voor vrouwen van 35 tot 70 jaar. Martin Ros mag niets meer zeggen. (Stiekem denk ik dat Martin Ros volgend jaar elke vrijdag bij Matthijs van Nieuwkerk in De Wereld Draait Door zit.)
Vrouwen kunnen enorm goed schrijven. Voor vrouwen. Maar niet voor mannen. Het blijft Libelle-gewauwel, zonder uitzondering. Behalve Robin (uit Goirle, van Vandenb), Sylvia Plath en Carson McCullers. En vroeger af en toe Tamar, hoe heet ze, Renate Rubinstein, de amant van Carmiggelt, die kon het ook een beetje, toch, weet je nog. Maar Robin is beter. Het is een kwestie van talent. | ¶
Hiram begint over het woord 'schrepel' dat-ie niet kent. Nou, dat kenden wij allemaal wel, toch? Ik vroeg het vannacht aan een zeer erkend auteur, die vriend van Arnon Grunberg, en die kende het. Het volgende moment stond Suzanne Klemann naast me, die ik vroeger zo mooi vond, en nu nog steeds. En ze rook lekker, ze rook fantastisch.
'Caron,' zegt ze.
'Ik had vroeger Le Troisième Homme de Caron,' zeg ik.
Ik begin over de geur van Jimi Hendrix — 'Ik ben kleurenblind, dan let je meer op geuren.' Die man rook niet lekker volgens mij, zegt ze. Ik zeg: die man rook wel lekker.
Jimi Hendrix had helemaal geen schrepel lichaam. Die had een Amerikaans lichaam. Ik ga die foto's hier niet meer plaatsen, dat heb ik al gedaan, zoek maar terug. Of ben je daar ook te modern voor? Of te hip & druk misschien. Maar intussen, wat geweldig dat Jan Wolkers zijn laatste zin heeft gewijd aan Hendrix. En misschien nog veel geweldiger dat al die verwende PC Hooft-vrouwtjes niet weten hoe je 'Jimi Hendrix' schrijft. Martin Ros, Orator, zei laatst: de literatuur in Nederland wordt geschreven door en voor vrouwen van 35 tot 70 jaar. Martin Ros mag niets meer zeggen. (Stiekem denk ik dat Martin Ros volgend jaar elke vrijdag bij Matthijs van Nieuwkerk in De Wereld Draait Door zit.)
Vrouwen kunnen enorm goed schrijven. Voor vrouwen. Maar niet voor mannen. Het blijft Libelle-gewauwel, zonder uitzondering. Behalve Robin (uit Goirle, van Vandenb), Sylvia Plath en Carson McCullers. En vroeger af en toe Tamar, hoe heet ze, Renate Rubinstein, de amant van Carmiggelt, die kon het ook een beetje, toch, weet je nog. Maar Robin is beter. Het is een kwestie van talent. | ¶
» In Hindsight
Op een dag zegt-ie: jij moet de Parcival van Wagner horen. Hoe zullen we dat eens aanpakken. Dus hij zegt: we nemen de Volvo (hij had een witte Volvo, kenteken RR-09-BT, ben ik nooit meer vergeten) en rijden over de A1 en terug, niet te hard, en dan luisteren we in de auto, ik heb vier van die luidsprekers etc. Zo gezegd zo gedaan. Daarna zijn we in een nachtrestaurant Indische rijsttafel gaan eten. Die vent was gek, maar het mooie was: ik ook. Dat schept een band ja.
Hij was dol op mijn vader, maar mijn vader vond hem maar een rare kwibus. Met zijn rare jasjes etc.
Er was ook nog iets met Reims, we zouden elkaar treffen in Reims. Dat ik zo'n echte Française had weten te strikken, dat vond-ie wel wat. Die afspraak in Reims is volgens mij niet doorgegaan, of juist wel, ik weet het niet meer. Dat kan ik nog nazoeken.
Zijn lievelingsplek was Saba. Soms werd ik opgebeld, op onmogelijke tijden, en dan zei hij: ja, Frans, het gaat niet. Tja, wat doe je dan? Zat-ie op Saba! Die man was de vleesgeworden manische depressiviteit. Want af en toe had hij een energie dat het niet mooi meer was. In vrij korte tijd heeft ie geloof ik 15 of 20 boeken gepubliceerd.
| ¶
Hij was dol op mijn vader, maar mijn vader vond hem maar een rare kwibus. Met zijn rare jasjes etc.
Er was ook nog iets met Reims, we zouden elkaar treffen in Reims. Dat ik zo'n echte Française had weten te strikken, dat vond-ie wel wat. Die afspraak in Reims is volgens mij niet doorgegaan, of juist wel, ik weet het niet meer. Dat kan ik nog nazoeken.
Zijn lievelingsplek was Saba. Soms werd ik opgebeld, op onmogelijke tijden, en dan zei hij: ja, Frans, het gaat niet. Tja, wat doe je dan? Zat-ie op Saba! Die man was de vleesgeworden manische depressiviteit. Want af en toe had hij een energie dat het niet mooi meer was. In vrij korte tijd heeft ie geloof ik 15 of 20 boeken gepubliceerd.
| ¶
» Mercy on the Man
| ¶
» De zeerovers van het zwarte denken
's Nachts, als de slaap niet komen kan en in plaats daarvan mijn eiland omsingeld is door de de zeerovers van het zwarte denken, de marins sans merci, de merciless mariners, dan schrijf ik stukjes waarvan ik er overdag niet over zou hebben gepiekerd ze te schrijven. Als je dat na vier jaar nog niet in de gaten hebt, dan moet je hier maar beter niet meer komen. Het is hier niet voor niets al jaren diepdonkerblauw. 's Nachts word ik bezocht door mijn oude vader, die me heeft geleerd te schrijven en me op zeker moment in Duitsland heeft opgedragen een fatsoenlijke vulpen te kopen — en dat heb ik gedaan, met twee getuigen. Zeker nu ik alleen ben kan ik ook in mijn hoofd mijn gang gaan.
Ik wil graag een dochtertje, of een zoontje, maar als dat niet komt dan zal ik het zonder vrouw maken. Het broertje van het boek van Houellebecq. Dat staat mooi in de krant, later, als het boek klaar is. Maar de krant is niet meer interessant. Qua promotie moet je met je boek bij David Letterman zitten, en anders is het niks. Die man heet niet voor niets Letterman. En dus altijd eerst een Amerikaanse uitgever zoeken voor je roman, en dan pas een Nederlandse. Vrouwen beseffen niet dat je zonder hen ook kinderen kunt maken. Vrouwen denken misschien dat de soort in stand moet worden gehouden. Ik ben de soort zat. Totdat ik mijn eigen kindje over de vloer zie kruipen, dan ben ik ook verkocht. Ik ben niet gek. Maar ik ben het altijd eens met de zeerovers van het zwarte denken die mij rond deze tijd komen bezoeken.
Maar liefst vijf mensen hebben me erop gewezen dat het vandaag (27 november) de dag is waarop mijn Grote Held 65 werd. Ik hoop dat al die mensen naar radio 6 hebben geluisterd, naar al die geleerde professoren die precies weten hoe Jimi Hendrix dit allemaal voor elkaar heeft geschopt en hoeveel vrouwen hij heeft geneukt. Nou, het valt reuze mee. Heeft iemand het erover gehad hoe die man rook? Nou dan. Ik ga mijn eigen onderzoek wel doen. En mijn trouwe publiek (ongeveer vierduizend mensen, geloof ik) inlichten over mijn bevindingen, goed? Ik heb tegenwoordig goeie connecties, ja.
En voor elke sukkel die hier nog niet eerder was, en die nu eindelijk wel eens het mooiste nummer wil horen uit de popgeschiedenis tot nu toe:
| ¶
Ik wil graag een dochtertje, of een zoontje, maar als dat niet komt dan zal ik het zonder vrouw maken. Het broertje van het boek van Houellebecq. Dat staat mooi in de krant, later, als het boek klaar is. Maar de krant is niet meer interessant. Qua promotie moet je met je boek bij David Letterman zitten, en anders is het niks. Die man heet niet voor niets Letterman. En dus altijd eerst een Amerikaanse uitgever zoeken voor je roman, en dan pas een Nederlandse. Vrouwen beseffen niet dat je zonder hen ook kinderen kunt maken. Vrouwen denken misschien dat de soort in stand moet worden gehouden. Ik ben de soort zat. Totdat ik mijn eigen kindje over de vloer zie kruipen, dan ben ik ook verkocht. Ik ben niet gek. Maar ik ben het altijd eens met de zeerovers van het zwarte denken die mij rond deze tijd komen bezoeken.
Maar liefst vijf mensen hebben me erop gewezen dat het vandaag (27 november) de dag is waarop mijn Grote Held 65 werd. Ik hoop dat al die mensen naar radio 6 hebben geluisterd, naar al die geleerde professoren die precies weten hoe Jimi Hendrix dit allemaal voor elkaar heeft geschopt en hoeveel vrouwen hij heeft geneukt. Nou, het valt reuze mee. Heeft iemand het erover gehad hoe die man rook? Nou dan. Ik ga mijn eigen onderzoek wel doen. En mijn trouwe publiek (ongeveer vierduizend mensen, geloof ik) inlichten over mijn bevindingen, goed? Ik heb tegenwoordig goeie connecties, ja.
En voor elke sukkel die hier nog niet eerder was, en die nu eindelijk wel eens het mooiste nummer wil horen uit de popgeschiedenis tot nu toe:
| ¶
» Slaap
Tussen neus en lippen is August Willemsen overleden — vriend van het wijf dat ik op deze aarde het diepste haat. Terwijl hij wel aardig was zolang hij minder dan tien glazen gedronken had. Aan het Vondelpark, hebben we flessen Champagne soldaat gemaakt. Ça me fait un effet. Ik had de indruk dat het Frans hem nader aan het hart lag dan het Portugees.
| ¶